Stav Ustavnog suda

Odluka o usvajanju ustavne žalbe Už-134/2007

 Stalnost sudijske funkcije se jemči odredbom člana 146. stav 1. Ustava. Ustavom garantovana stalnost sudijske funckije se ostvaruje i kroz Ustavom propisane razloge za prestanak sudijske funkcije. Saglasno odredbi člana 148. stav 1. Ustava, sudiji prestaje funkcija na njegov zahtev, nastupanjem zakonom propisanih uslova ili razrešenjem iz zakonom predviđenih razloga, kao i ako ne bude izabran na stalnu funkciju.

U konkretnom slučaju Veliko personalno veće je, saglasno ovlašćenju iz člana 56. stav 1. Zakona o sudijama, donelo Odluku kojom je utvrđeno da B.T., sudija Opštinskog suda u Alibunaru, navršava radni vek 18. oktobra 2007. godine. Suprotno toj odluci i odredbama čl. 51. i 52. Zakona o sudijama, Narodna skupština je osporenom Odlukom utvrdila da B.T., sudiji Opštinskog suda u Alibunaru, danom donošenja ove odluke, odnosno 23. jula 2007. godine, prestaje sudijska dužnost zbog navršenja radnog veka. Narodna skupština je, određujući svojom Odlukom drugi datum prestanka sudijske dužnosti od onog koji je Odlukom Velikog personalnog veća bio utvrđen, odredila da je podnosiocu ustavne želbe prestala sudijska funkcija 87 dana pre navršenja radnog veka. Stoga je Ustavni sud utvrdio da je osporenom tačkom 17. Odluke o prestanku sudijske dužnosti Narodne skupštine žaliocu povređeno pravo na stalnost sudijske funkcije zajemčeno odredbom člana 146. stav 1. u vezi člana 148. stav 1. Ustava.
Po oceni Ustavnog suda, neustavnim prestankom sudijske funkcije pre navršenog radnog veka podnosiocu ustavne žalbe nije samo povređeno pravo da obavlja sudijsku funkciju, već i pravo na rad zajemčeno odredbom člana 60. stav 1. Ustava.

Link: http://www.ustavni.sud.rs/page/predmet/sr-Latn-CS/331/?NOLAYOUT=1

 

Odluka o odbijanju UŽ-353/2008

U pogledu navoda u ustavnoj žalbi kojima se ukazuje na povredu odredbe člana 145. stav 4. Ustava, prema kojoj sudsku odluku može preispitivati samo nadležni sud, u zakonom propisanom postupku, Ustavni sud je, takođe, utvrdio da osporenim drugostepenim rešenjem nije učinjena povreda citirane odredbe Ustava, s obzirom na to da je Okružni sud kao stvarno nadležan sud u zakonom propisanom postupku postupao po žalbi podnosioca ustavne žalbe i preispitivao osporenu odluku Opštinskog suda u Aleksincu, što je saglasno i odredbi člana 380. Zakonika o krivičnom postupku (“Službeni list SRJ”, broj 71/01, 68/02 i “Službeni glasnik RS”, br, 85/05 i 118/05), prema kojoj po žalbi na presudu prvostepenog suda odlučuje drugostepeni sud.

7. Na osnovu izloženog, Ustavni sud je ocenio da rešenjem Opštinskog suda u Aleksincu K.br. 345/07 od 31. oktobra 2007. godine i rešenjem Okružnog suda u Nišu Kž. Br. 1859/07 od 14. februara 2008. godine, podnosiocu ustavne žalbe nisu povređena prava iz odredaba člana 22. stav 1, člana 32. stav 1, člana 36. stav 2. i člana 145. stav 4. Ustava. Zato je, na osnovu odredaba člana 45. tačka 9) i člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu (“Službeni glasnik RS”, broj 109/07), ustavna žalba odbijena kao neosnovana. 

Link: http://www.ustavni.sud.rs/page/predmet/sr-Latn-CS/153/?NOLAYOUT=1